changemaker
 

Manifest van een vluchteling.

 

Ik ben een changemaker. Ooit ben ik naar Nederland gevlucht omdat mijn wereld mij wilde veranderen. Nu verander ik mijn wereld. Ik ben een changemaker. Dit is mijn manifest.

 

Er is één wereld, één volk, één leven. Ik geloof in de universele rechten van de mens. Deze gelden overal en voor iedereen, zonder uitzondering. Ik verwerp het idee dat cultuur, religie, sekse, leeftijd, afkomst of nationaliteit scherpe grenzen trekken tussen mensen. Ik sta voor de uitgestoken hand, voor bruggen bouwen, voor een gemeenschappelijk grenzeloos doel: een leven in vrijheid en vrede.

 

Ik ben een vluchteling. Toen ik hier kwam, vertelde ik de verhalen van mijn vlucht uit het land van mijn moeder en vader. Ik was een boodschapper van schendingen van mensenrechten. Ik was missionaris namens mijn volk. Ik kwam uit Chili, uit Argentinië, uit Irak, uit Iran, ik kwam uit Turkije, uit Afghanistan, uit Somalië. Ik streed voor vrijheid, voor vrede, voor emancipatie, tegen ongelijkheid, tegen tirannie, tegen angst.

 

Ik zet me in voor een andere, betere wereld. Overal en altijd, hier en nu. Ik werk aan verandering, in denken en doen, in de band tussen twee mensen, en in de maatschappij van miljoenen. Mijn waarden zijn respect, waardigheid en wederkerigheid.

 

Ik zie mezelf als deel van een wereldwijde stroming die steeds sterker wordt. Overal ontpoppen mensen zich tot changemaker. Steeds meer mensen begrijpen dat zij zelf de sleutel in handen hebben om hun wereld te veranderen. Dit kan een kleine verandering zijn. Bijvoorbeeld zorgen voor meer begrip voor elkaar. Het kan ook een grote verandering zijn. Zoals een einde maken aan lichamelijk geweld of geestelijke terreur.

 

Ik ben een nieuwe stem in het debat. Niet hard, niet soft, maar helder en inspirerend. Ik praat over wat wij voor elkaar kunnen betekenen, over het werk dat nodig is, over wat het kost en wat het oplevert.

 

Ik wil ook jou inspireren, motiveren en uitnodigen om changemaker te worden. Daarom eindig ik mijn manifest met een oproep aan jou. Sluit je nu bij me aan. Dan veranderen we samen de wereld. En we beginnen vandaag.

 

Kijk voor meer informatie op http://www.stichtingvluchteling.nl/

Hoe erg is het dan?

 

En hoe erg is het dan

als dit stopt?

De banken leeg

de preekstoel

een rots zonder branding

De zangboeken dicht

het orgel stom orgel

ramen zonder licht

De woorden

verwaaid in de gewelven

de kaarsen

uitgewaaid door de stille tocht

De straten vol van mensen

zonder uw verhaal

Hoe erg is het dan

als niemand wil horen?

Als het woord niet meer klinkt

de gebeden

onuitgesproken over de wereld

Lijden zonder gebed

pijn zonder troost

eenzaamheid zonder naam

armoede zonder hulp

Hoe erg is dat eigenlijk?

 

Dio van Maaren

 

 

Lied van God

 

Nu ik terugkijk op mijn leven

Met nog een eeuwigheid te gaan

En ik zie wat voor ellende

Zich heeft voltrokken in mijn naam

Verlang ik terug naar het begin

Toen ik door niemand werd herkend

Want er wordt veel van mij gemaakt

Wat ik helemaal niet ben

 

Nee ik heb niemand uitverkoren

Wat er ook geschreven staat

Het is allemaal verzonnen

Door wie zijn voordeel er mee haalt

En ik heb niets tegen de joden

Het is een volk met veel talent

Maar ook zij maken iets van mij

Waar ik mezelf niet in herken

 

Als ik alles moet geloven

Wat er van mij wordt gezegd

Ben ik heiliger dan heilig

En slechter dan slecht

Ik ben een speelbal

In de verbeelding van de mens

Ze maken iets van mij

Wat ik meestal niet ben

 

Ik ben de liefde wordt gezegd

Gewapend tot de tanden

De pispaal voor de een

De richtlijn voor de ander

Ik voel me eenzaam en onzichtbaar

Al ben ik ook bekend

Er is teveel van mij gemaakt

Wat ik helemaal niet ben

Ik zal u zeggen wie ik ben

 

Ik ben de wolken en de wind

Het vuur dat eeuwig brand

Ik ben de stroming

De zee

Ik ben het grenzeloze land

Onvoorspelbaar

Ik ben niet wat je denkt

Er is teveel van mij gemaakt

Wat ik helemaal niet ben

 

deel uit nummer van Stef Bos

van de cd  Een ander licht

 

Engelachtig 

 

Gezien worden

al is het maar heel even.

Een antwoord dat

je last verlicht.

 

Een glimlach

vanuit iemands ogen

Een verder horen

dan de woorden die je spreekt.

 

Een begrijpen

uit een liefhebbend hart.

Het zachte klapwieken

van vleugel.

 

Anna van Lavieren

Eerder geplaatste gedichten

12 september: startzondag
Voor ieder wat wils en op tijd weer thuis.